Człowiek, Ziemia, Kosmos

Jesteś tu: » Strona startowa » Prace naszych uczniów » Człowiek, Ziemia, Kosmos

Czlowiek-Ziemia-Kosmos

 
1.
Co to kosmos?
Co tam jest?
Może jest tam życie,
a może nie.
I to jest tajemnica którą ja rozwiązać chcę.

2.
Są tam gwiazdy i planety
które przyciągają mnie,
abym odkrył je.

3.
Oko moje patrzy przez lunetę,
bym zobaczył gwiazdę swą,
która iskrzy i śmieje do mnie się.

 
Adrian Sekuła

***

Ciemną nocą,
Wielką procą
Ktoś wystrzelił kule w niebo,
Wokół niej gwiazdy migocą.
Tak to było ciemną nocą.


Mały chłopiec,
Przy tej kuli,
Wygląda jak kreta kopiec.
Chce wyruszyć w wielką podróż,
Tam do  góry,
Wprost na księżyc.
Tak to było ciemną nocą.


I wyruszył,
I poleciał.
No i stanął tam na ziemi,
Co się jak gwiezdny pył mieni,
Przykucnął, wziął do ręki,
Jedną garstkę tego piasku.
I pomyślał, że miliony warte,
I zamieszkał na księżycu,
Żeby mieć majątek w życiu.


Agata Estreicher


Ziemia to piłka, która odbija się w kosmosie,
a nad nią wiruje kosmos.
Człowiek jest taki mały,
jak dla nas mucha,
a kosmos taki wielki jak ogromna góra.

 

Agnieszka Kozioł

Człowiek na Ziemi


Człowiek na ziemskiej kuli
Jest jak małe ziarenko wśród wielu
Człowiek na Ziemi potrafi się zgubić
Bo ludzi na świecie jest mnóstwo
Ten jeden człowiek może zdziałać tyle
Że cieszy się świat cały
A jeśli się zbierze kilka tysięcy
A nawet więcej
Obudzi się cudowne, atramentowe serce
Jeden człowieczek na wielkiej planecie
To wielki cud we wszechświecie...!


Alicja Jakubowska


***

Kiedy wszyscy zasną,
Światła planet nie gasną.
Bo na Saturnie jest ktoś,
Saturna miły gość.
Sara  ma na imię.
Tylko zobaczcie jej minę.
Kiedy spojrzy na Ziemię,
Na ogród drzew wiśniowych.
Gdzie patrzy, nie wiesz.
Gdzie spojrzą jej oczy.
Ona nie wie tego też,
Z tęsknoty za planetą.


Alicja Pawlik

Gwiazdy


Na gwieździste niebo spojrzę,
ono uspokaja moją niedolę,
powoduje, że cały świat,
jest piękny niczym kwiat.
Grom asteroid leci,
mała gwiazdka świeci,
duży wóz za małym,
spadające gwiazdy leciały.

 
Angelika Pałubiak


Mikołaj Kopernik


Stał Kopernik wpatrzony
Wszechświata ogromem wyraźnie zdziwiony
Na tle tylu konstelacji
Niczym pyłek akacji.


O świcie znużony, nagle Mikołaj został natchniony
Odkryciem swym mocno zdziwiony
„Wstrzymał Słońce ruszył Ziemię” – mówiono
aczkolwiek nie do końca mu wierzono.


Na łożu śmierci
Księgę swą mało wiarygodną wydawał
A on przecież całą prawdę pokazał.

 

Błażej Ginter


***


Człowiek jest mały jak ziarnko piasku,
Na wielkiej pustyni.
Na księżycu są kratery,
A na Ziemi wyżyny, góry i doliny.
Ziemia jest mokra,
A księżyc suchy.
Czemu na Ziemi są góry,
A na księżycu dziury!?


Cyprian Babuśka


Ludzie mieszkają na Ziemi,
Ludzie cudowną przyrodą są otoczeni.
Jednak jest otchłań wielka.
To Kosmos swoim okiem zerka.
Zawsze w ciemną noc
Gwiazd migocze moc.
To światełka duże, małe.
Od wieków obserwujemy je wytrwale,
A one intrygują nas stale.


Dominika Parniak


Człowiek, Ziemia, Kosmos
Każdy zna te słowa.
A jak uważacie to już nie ma głowa.
Być albo nie być oto jest pytanie,
Odpowiedź znajdziecie w gwiazdach na niebie
Człowiek, Ziemia, Kosmos
Każdy to powie
Ziemia we wszechświecie jest jak kilo piasku
A wy to ziarnko piasku
Tak niepozorne a właśnie u nich odpowiedź się kryję.

 

Gabor Budai


***

 

Gdy słońce już zachodzi
Wtem księżyc nadchodzi
ciemność zapada głęboka
lecz kto to? Człowiek?
Tak, wędrowiec
gwiazdy oświetlają mu drogę
zmęczenie malowane na twarzy
lekkim wietrzykiem mrok go wspiera
gwiazdy płaczą
deszcz ze zmarzniętego nosa spływa
księżyc śpieszy się
słońce pnie się w górę
i...
już nastał ciepły dzień
podróżnik w szopie zasypiający
dziękuje nocy

 

Jagoda Jasińska


Marzenie


Jestem  na  tej  Ziemi..
Jakby  ziarenko  piasku.
Marzę   sobie,  żeby  polecieć  w  kosmos !
Zobaczyć  tysiące  gwiazd  i  planet  z  bliska:
Marsa,  Jowisza,  Uran,  Neptuna…
Ale  też  potem  na  Ziemię  moją  wrócić. 
Pozwiedzać  różne  zakątki  i  pobawić
się  z  kotkiem,  do  domu  powrócić  i
położyć  się  do mojego  łóżka.
Zasnąć. 
Śnić  o  podniebnych  podróżach ! 
           


Krzysztof Drozdowski


Człowiek to człowiek, Ziemia to Ziemia, Kosmos to Kosmos.
Latamy w przestrzeń bez żadnych zabezpieczeń.
Mamy świadomość, że kosmos ma dość.
Chce latać i się nie  wahać.
Tak oto Ziemia powoli umiera.
 


Maciej Kot


Ziemia w galaktyce jest jak ten mały kamyk, którym można obić  o ścianę.
Astronauta mniejszy od ziarnka piasku,
lecz cenniejszy od technologicznych wynalazków. Kosmos to zagadki
i te małe wpadki plączą się po głowie
jak kto mało powie.
Astronauta mózgiem,
Ziemia to głowa,
a kosmos to reszta tułowia.
Astronauta myśli, jak nie byle kto.
Wiemy wiele o ziemi i kosmosie,
a to dzięki naszemu mózgowi.
Ziemia daje nam schronienie przed zderzeniami, kosmos to piękne zjawiska,
lecz co z tego, przecież to na Ziemi jest życie sami widzicie,
a reszta tułowia jest kosmosem,
bo tam tlenu nie ma, tam nie można przeżyć. Wszystko jest potrzebne na tym świecie,
sami o tym wiecie.

 

Marcelina Pis


Mikołaj Kopernik


Tyle lat temu żył na świecie,
A o kim mowa pewnie wiecie.
Wstrzymał Słońce, ruszył Ziemię,
Uświadomił ludzkie plemię.
Wiedzą swoją podbił świat,
A pracował wiele lat
Nad dziełem astronomicznym,
O świecie kosmicznym.
Odkrył, że Słońce nie rusza się wcale,
Tylko Ziemia okrąża je ospale.

 

Maria Bieda


Ziemia jest wielka, a człowiek mały.
Jedno wiemy  - planety są małe i duże.
Ale dlaczego
Są czerwone dziury?
I różne kolorowe planety?
Skąd to wiemy?


Natalia Konar


Na łące świeci blaskiem domek mały.
Zgrabny i dobrze poukładany,
A w tym małym domku, rodzina.
Ich własna planeta, wielka jak główka kapusty.
Śmiało otwierają się jej liście.
Jak zielona, tak okrągła, że każde inne planety są zazdrosne.
Komety chwalą ją, a ta nasza zielona planetka z dumy puszy się  jak paw.
Rodzina, która na niej mieszka, jest duża, żeby taka planetę mieć, trzeba chcieć.

 

Nicol Bigas


****


To nasza Ziemia
Planeta olbrzymia.
Mieszkamy na niej,
Mocno nas trzyma
I fruwa z nami
Przez czarną przestrzeń Kosmosu.
Ludzie zadufani myślą:
Co nowego człowiek wymyśli?
Cieszą się starsi, cieszą się młodzi,
Że człowiek w Kosmos poleci.
Wszyscy by chcieli,
Lecz tego jednego wybrali.
Czas już lecieć
I odwiedzić planety,
Co wkoło Słońca krążą stale.
Pamiętajcie wszyscy –
Słońce teraz innym świeci.
Gdy się Ziemia obróci,
Jutro do nas wróci.

 

Przemysław Kuzak


Nasza ziemia ukochana,
lecz przez wszystkich zaniedbana!
Naukowcy to są łosie,
bo myślą, że można mieszkać w kosmosie!
Ludzie choć są doskonali,
miasta w kosmosie by nie zbudowali.
A czy wiecie o tym łosie,
że życie także jest w kosmosie?
Ufoludki mali ludzie żyją tam,
po jakimś cudzie.
Jeden księżyc mamy
i się tym nie przechwalamy.
Tam 50 a tu 8
dużo księżyców w tym kosmosie.
Ile planet dobrze wiecie,
a słońce największe we wszechświecie.
Te rakietki co latają,
raz na 100 lat wypuszczają!
Jak się będzie puszczać co dzień,
więcej wiedzy o kosmosie!
Te sposoby dobrze znamy,
a wcale ich nie używamy.

 

Radosław Chorążyczewski


Wszechświat


Ziemia, Kosmos to nasz świat.
Jednak my jesteśmy małym ziarenkiem maku,
Nasza Ziemia to kwiat maku,
A cały Wszechświat to pole kwiatów.
Gwiazdy to słoneczniki,
Planety to inne kwiaty.
Jesteśmy małym czymś,
Wśród wielkiej otchłani kosmosu!


Sandra Krężel kl. V


Ziemia


Mieszkam na pięknej planecie Ziemi,
Na którą czasem Mikołaj Kopernik zerknie.
Gwiazdy się uśmiechają i tańcują ze sobą,
Patrząc na piękny krajobraz kontynentów.
Gdy słońce wschodzi, a księżyc się chowa,
Witają się nawzajem i przez chwilę rozmawiają.
Patrzą, a tu nagle człowiek wyszedł,
Usłyszał ich i wielce się zdziwił,
Później się z nimi przywitał.


Piękna i zaskakująca jest nasza Ziemia,
Więc przyjrzyjmy się jej z bliska.

 

Sara Burnus

 

Istota ziemska,
którą jest człowiek
oddycha myśląc co ma uczynić.

 

Jaką ma misję
na tej planecie
i kiedy gotów będzie odlecieć!

 

Życie już przeżył szczęśliwie całe
Więc pragnął spojrzeć na nie z boku,
jak tylko ludzkie ogarnie oko!

 

Marzy, by poczuć stan nieważkości
i stać się częścią innej przestrzeni.

 

Zobaczyć gwiazdy,
spojrzeć na planet innych oblicze i móc ogarnąć
swoim umysłem
czym jest to całe „nieziemskie życie”

 


Sylwester Pachla


Była sobie Ziemia, a na niej tkwił mały Człowieczek
który nie miał owieczek.


Szukał wiedzy o kosmosie,
Często dłubiąc przy tym w nosie.


Mówił, że we wszechświecie są gorące i zimne planety,
a nie piękne kobiety.


Odkrył wiele gwiazdozbiorów
choć nie widział nigdy torów. 


Ludzie myśleli, że dziwne jest jego gadanie,
lecz okazało się, że teorie te mają branie.


Biznes prowadził, chmiel był jego drugą naturą,
Dzięki czemu często obcował z kulturą.


Wynalazł peryskop aby patrzeć z bliska,
Jan Heweliusz był z nazwiska.

                          

Autor: Szymon Sobczak

 

Jest na świecie jedyna taka Ziemia,
piękna i kolorowa,
tętni życiem we wszechświecie
kręcąc się dookoła.

 

Słońce ogrzewa promieniami ją,
aby mogła żyć,
dawać z siebie jak najwięcej,
nie ma co tu kryć.

 

Człowiek to mała istota,
w kosmosie bez znaczenia,
chcąc go podbić od lat,
snuje swoje marzenia.

 

Jednak za niedługo z pewnością,
ja w to szczerzę wierzę,
naukowców całe szeregi,
będą się ze sobą mierzyć.

 

Kosmos, Ziemia, Słońce, Człowiek,
kto przetrwa w tym świecie?
myślę, że ten kto ma potęgę
i złoty środek...Wiecie!

 

Tobiasz Bigas.


Milenia podróży

 

Wśród bezszelestnych blasków
Na kruczoczarnym nieboskłonie,
Delikatne światło gwiazd
Dotykiem swym kusi.
Milenia próżni,
Wśród barw wszystkich snów,
Podróżując...

 

Zuzanna Grzybowska


Pewnego wieczoru Maciej leżał na trawie, patrzył w niebieskie niebo i zastanawiał, czy na innych planetach istnieje życie.
Rozmyślał tak do chwili, kiedy mama Maćka zawołała go na kolację. Gdy chciał iść spać, pod okno jego sypialni nadleciał ogromny statek kosmiczny. W pierwszym momencie Maciej się przestraszył. Kosmici weszli do jego domu przez okno. Byli przyjaźnie nastawieni. Opowiedzieli chłopcu o różnych planetach. Maciej zaprzyjaźnił się z nimi i tej samej nocy poleciał nieznanym statkiem kosmicznym na Marsa, Plutona i na ich planetę „CEZAR’’ przez ludzi nazywaną C66. Kosmici żyli tam w kapsułach, bo na Cezarze nie było atmosfery.  Niektóre skupiska kapsuł były bardzo liczne. Wrócili na Ziemię nad ranem. Chłopiec pokazał im jeszcze swoją planetę. Okazało się, że na ziemi przedmioty są o wiele cięższe. Ziemianin pokazał im także swojego kota, który zrobił na nich duże wrażenie. Kosmici powiedzieli, że na Cezarze jest tylko jeden gatunek zwierząt, ale ich zwierzęta nie są tak miłe, jak koty.
Po dwóch dniach pobytu na Ziemi kosmici wrócili na Cezara swoim szybkim pojazdem. Maciej napisał w osobistym pamiętniku, że była to najdziwniejsza przygoda jego życia i nigdy jej nie zapomni. A może to był sen?


Autor:
Maciej Kuzak


"Przygoda Jakuba"


 
Wieczór był bezchmurny i gwiaździsty. Jakub stał w oknie swojego pokoju i wpatrywał się w niebo. Był zamyślony i nie zauważył, że jedna z gwiazd błyszczy coraz mocniej. Lecz po chwili zwrócił na nią uwagę i pomyślał, że to chyba niemożliwe, ale tak! Gwiazda zbliżała się w jego kierunku. Tylko ciekawość nie pozwoliła mu uciec. Po chwili gwiazda była już przy nim. Wyciągnęła swoje ramię w jego kierunku, a chłopiec bez namysłu wszedł na nie i już lecieli razem w stronę nieba. Na początku dookoła było ciemno, ale szybko rozjaśniło się. To była światłość bijąca od innych gwiazd, do których się zbliżyli. Kuba znalazł się między wieloma kolorowo świecącymi gwiazdami. Ale one nie stały w miejscu, tylko lekko poruszały się i chłopiec zorientował się, że one tańczą w takt cichej, cudownej muzyki. To był bal gwiazd!
Jedna z gwiazd zaprosiła chłopca do tańca. Jakub myślał że nie umie tańczyć, ale teraz okazało się to bardzo proste. Nie wiedział jak to się dzieje, ale nogi same unosiły go w rytm muzyki. Był zachwycony! I te kolory! Wszędzie błyszczało, migało, aż się kręciło w głowie.
Kiedy chciał trochę odpocząć, usiadł obok stolika, na którym były różne dziwne dla niego rzeczy. W miskach leżały kolorowe kulki, na talerzykach, coś na kształt małych gwiazdeczek, i wszędzie były rozsypane smakowicie wyglądające żelki. Skusił się na kulkę i kiedy ją ugryzł, okazało się, że w środku jest przepyszny napój. Kulki były w różnych kolorach i oczywiście napoje w różnych smakach. Gwiazdeczki okazały się przepysznymi ciasteczkami, a żelki to gumy do żucia, ale nie takie zwyczajne. Można było zrobić z nich ogromny balon, ale to nie wszystko! Do tego balonu można było wejść. Chłopiec to właśnie zrobił. Będąc już w środku popatrzył na tańczące gwiazdy, a one zaczęły machać mu na pożegnanie. Balon coraz bardziej się oddalał. Nabierał szybkości, aż w końcu pędził tak, że Jakub wystraszył się, że coś się złego może stać.
 Zobaczył, że zbliżają się do jego domu, ale balon nie zwolnił i chłopiec zamknął oczy, żeby nie widzieć, co będzie dalej. Przez dłuższą chwilę nic się nie wydarzyło, Kuba nie wytrzymał, otworzył oczy i… okazało się, że leży we własnym łóżku, a ta przygoda to był tylko piękny sen.

 

Małgorzata Mróz

 

 

 

 

Opracowanie: szkolnastrona.pl