Poezja Jagody

Jesteś tu: » Strona startowa » Prace naszych uczniów » Poezja Jagody
 
Bonsai
 
W mym pokoju stoi bonsai
Wije się i pnie,
Lecz niestety nigdy tej drogi nie skończy.
Ciągle gdy już prawie jest u celu,
Ciągle gdy już cieszy się daremnie
Znów ktoś przyjdzie i go przytnie.
Taki los ma bonsai.
Ciągle śmiech i radość się w nim kryję,
Lecz po co bezsensowna ta uciecha
gdy czas nie zwleka
i gałązki ,,posieka"
 
Wiosna
 
Tutaj pączek się rozwija,
Tu krokus nocą się zawija.
Tulipan, zawilec i śnieżynka,
Zaczyna już znikać zimowa pierzynka.
Już tak późno?! A jeszcze jasno.
Zaraz od tej zieleni zrobi się ciasno!
Już nastała pora radosna.
O! Patrz! Już jest wiosna.
 
 
                                                
Moja ojczyzna
 
Moja ojczyzna
Przepleciona biało-czerwoną wstęgą
Morze nasze choć nie idealne, wyjątkowe
Nasze góry choć niebezpieczne, piękne
Nasze miasta choć tłoczne, polskie
Nasze rzeki choć kręte, zdobiące kraj
Zawsze będę czuła się Polką
Zawsze będziemy my wszyscy czuli się częścią, 
Naszej małej lecz wyjątkowej ojczyzny.
 
Jagoda Jasińska, kl. V

Opracowanie: szkolnastrona.pl