Las Julii

Jesteś tu: » Strona startowa » Prace naszych uczniów » Las Julii

Las

W moim magicznym lesie,

Wiatr wesołą piosnkę niesie .

W nim ptaki śpiewają,

Wiewiórki po gałązkach pląsają.

Dorodne i  stare dęby,

Rodzą  coraz więcej żołędzi,

Paprocie zielone nad potokiem zwisają,

Wiosna jaskrawe barwy roznosi,

Jesień purpurę przynosi.

Zając do norki czmycha,

Lis na pobratymca prycha.

Roznosi się woń żywicy,

I suchych liści,

Magia w powietrzu powiewa,

Słowik na sośnie śpiewa.

Las woła  do siebie,

Może mnie może Ciebie?

Kryjówek tam moc,

Czasem lubię w nim rozłożyć  koc.

Drzewa przyjemnie szumią,

Krajobrazy tego lasu uwagę każdego przykują.

Płaty mchu spróchniałe drzewa otulają,

Zielone czeluści bramę  do lasu zakrywają.

Gdy się grzybobranie zaczyna,

Las matkę przypomina.

Ona dzieci rodzi,

Pieści w swych ramionach,

Mnóstwo zwierząt ukrywa

Własnym ciałkiem okrywa.

Wielkim domem dla natury

Ogrzewa swą dziatwę  niczym ciepłe domowe mury.

Gdy wieczór nadchodzi,

Cisza las ogrodzi.

Zaśnie ze swymi pociechami,

Ochroni je przed chłodnymi wiatrami.

Ucichnie na parę godzin,

Potem obudzi.

 

Julia Niebora

 

Opracowanie: szkolnastrona.pl